Nederlandse makelaars in Frankrijk

De beroepskaart is verplicht

Een agent immobilier heeft in Frankrijk een carte professionnelle nodig, met een verplichte beroepsaansprakelijkheidsverzekering en, als hij geld van klanten onder zich houdt, een financiele waarborg.

Dat is een concreet ding om naar te vragen, en een net kantoor noemt het kaartnummer gewoon op zijn stukken. Ontbreekt het, dan is dat geen detail maar een reden om verder te kijken.

Naast agenten werken er zelfstandige bemiddelaars onder de kaart van een netwerk. Dat is toegestaan; vraag dan onder wiens kaart iemand werkt.

Het mandaat bepaalt de spelregels

Een verkoopopdracht in Frankrijk is een schriftelijk mandaat, en er zijn twee hoofdvormen. Bij een exclusief mandaat mag alleen dat kantoor verkopen, bij een enkelvoudig mandaat kunnen meerdere kantoren en de eigenaar zelf verkopen.

Het mandaat kent een looptijd en vaak een periode waarin je er niet tussentijds uit kunt. Voor verkopers is dat de bepaling om te lezen; voor kopers verklaart het waarom hetzelfde huis bij drie kantoren staat, soms met verschillende prijzen.

Ook wie de courtage betaalt en of die in de vraagprijs zit, staat in het mandaat. In Frankrijk komt de vermelding daarvan op de advertentie voor, en het loont om die te lezen voordat je rekent.

De keuringen horen bij het huis

Bij een verkoop hoort een dossier met technische keuringen. Daar zit onder meer een energielabel in, en verder rapporten over zaken als asbest, lood, termieten en de staat van de elektrische en gasinstallatie, afhankelijk van de leeftijd en de ligging van het pand.

Dat energielabel is meer dan informatie. Frankrijk beperkt de verhuur van woningen met de slechtste labels, en die grens schuift in stappen op. Voor wie koopt om te verhuren is dat een harde randvoorwaarde en geen wens.

Voor een oud plattelandshuis kunnen die rapporten flink uitpakken. Ze zijn er niet om je af te schrikken maar om te weten wat je koopt; lees ze en laat ze desnoods vertalen.

Wat de notaris doet en wat hij niet doet

De notaris is verplicht bij de overdracht en verzorgt de juridische kant en de registratie. Hij is neutraal en hij is niet jouw adviseur, ook al betaal je zijn kosten.

Je mag een eigen notaris naast die van de verkoper inschakelen. De kosten worden dan tussen beide notarissen verdeeld en niet verdubbeld, wat veel mensen niet weten.

Voor het verschil tussen de notaire en de avocat, en voor wanneer je de tweede nodig hebt, staat er meer op de pagina over juridische hulp in Frankrijk.

De markten liggen ver uit elkaar

Frankrijk is groot en de verschillen zijn navenant. Een dorpshuis in het binnenland, een appartement aan de kust en een woning in de Parijse regio zijn drie markten met een eigen tempo, een eigen prijsniveau en een eigen soort koper.

Voor het Nederlandse plattelandsverhaal, met de gite en het grondbezit dat erbij hoort, staat er een aparte pagina over makelaars in de Dordogne.

Wat je aan een makelaar vraagt

Het kaartnummer, welk mandaat er op het huis rust, en of het volledige keuringsdossier beschikbaar is. Die drie vragen samen zeggen meer over een kantoor dan een gesprek over de streek.

Vraag daarnaast naar de lokale lasten van het afgelopen jaar. Die zijn opvraagbaar en ze zijn het deel van de rekening dat mensen bij het rekenen vergeten.

Veelgestelde vragen