Nederlandse belastingadviseurs in Frankrijk

Ook zonder er te wonen doe je aangifte

Wie een woning in Frankrijk bezit heeft daar aangifteverplichtingen, ongeacht waar hij woont. Dat begint bij een eenmalige opgave over het gebruik van de woning en loopt door in jaarlijkse verplichtingen als je verhuurt.

Verhuur je, dan is er een keuze in hoe je het inkomen aangeeft, en die keuze heeft gevolgen die jaren doorwerken. Het is een van de weinige momenten waarop een adviseur zich in een gesprek terugverdient.

Doe je niets en verhuur je toch, dan is dat geen grijs gebied. Franse verhuurplatforms delen gegevens en de fiscus koppelt die.

Twee lokale belastingen die niemand verwacht

De taxe fonciere is de eigenaarsbelasting en betaal je altijd, ook als het huis leegstaat. De hoogte verschilt sterk per gemeente en is gebaseerd op een kadastrale waarde die weinig met de marktwaarde te maken heeft.

Daarnaast is er de heffing op tweede woningen, die in gemeenten met woningdruk hoger ligt en waar gemeenten opslagen mogen toepassen. In toeristische streken kan dat aanzienlijk zijn.

Vraag bij een aankoop naar de aanslagen van de afgelopen jaren. De verkoper heeft ze, en het zijn de vaste lasten waar mensen bij het rekenen het vaakst overheen kijken.

Vermogensbelasting op vastgoed

Frankrijk kent een vermogensbelasting die specifiek op onroerend goed ziet. Ook niet-inwoners kunnen ermee te maken krijgen voor hun Franse bezit, boven een drempel die wij hier niet noemen omdat die verandert en omdat er aftrekposten en schulden meespelen.

Dat het bestaat is het punt. Wie een groter huis of meerdere objecten in Frankrijk heeft, laat uitrekenen of dit speelt in plaats van ervan uit te gaan dat vermogensbelasting iets Nederlands is.

Als je er echt gaat wonen

Fiscale residentie in Frankrijk volgt eigen regels en het verdrag met Nederland verdeelt vervolgens wie waarover heft. Pensioenen, lijfrentes en inkomen uit een Nederlandse onderneming vallen daarbij niet allemaal onder dezelfde regel, en dat is precies waar een algemeen antwoord tekortschiet.

Frankrijk kent bovendien een systeem waarin een huishouden samen wordt aangeslagen, met een verdeling naar het aantal personen. Dat pakt anders uit dan de Nederlandse individuele heffing en het is niet in een zin uit te leggen.

Wie een gite of chambre d hotes begint, komt daar bovenop in een Frans ondernemersregime terecht met eigen drempels en administratie.

Vererven van een Frans huis

Frankrijk kent een erfrecht waarin kinderen een wettelijk beschermd deel hebben. Dat botst met wat Nederlanders gewend zijn, waar je met een testament veel meer kunt regelen. Voor Frans onroerend goed is dat geen theoretisch punt: het bepaalt wie er straks mede-eigenaar is.

Binnen de Europese erfrechtverordening kun je onder voorwaarden een rechtskeuze maken, maar of dat in jouw situatie verstandig is en wat het fiscaal doet, zijn twee verschillende vragen. Het erfrecht en de erfbelasting lopen hier niet gelijk op.

De praktische reden om dit vroeg te bespreken is dat de oplossing vaak in de manier van kopen zit. Op welke naam, in welke vorm, met welke clausule: dat verander je bij de notaris vooraf makkelijker dan tien jaar later.

Wat een adviseur voor je doet

De aangiften, om te beginnen, want die gaan in het Frans en met formulieren die niet zelfverklarend zijn. Maar vooral: de keuzes die je eenmalig maakt en die daarna vastliggen, zoals de manier waarop je verhuurinkomen aangeeft.

Vraag ook hier of ze de Nederlandse kant meenemen of alleen de Franse. Bij pensioenen en lijfrentes moet iemand het verdrag erbij pakken, en dat gebeurt niet vanzelf.

En vraag wie er reageert als er post uit Frankrijk komt. Aanslagen en vragenbrieven kennen termijnen, en een brief die drie weken op een deurmat in een leeg huis ligt, is een probleem dat vooraf op te lossen was.

Veelgestelde vragen