Ondernemen in het buitenland
Bedrijf starten in Italië als Nederlander
Een bedrijf starten in Italië begint bij de partita IVA en de keuze tussen een eenmanszaak en een SRL. Daarna volgen de Camera di Commercio, het PEC-adres, de elektronische facturatie en meestal een commercialista. Zo zit het in elkaar.
Steeds meer Nederlanders beginnen in Italië voor zichzelf, van een agriturismo in de Toscaanse heuvels tot een adviespraktijk die vanuit een appartement in Umbrië op Nederlandse klanten blijft werken. Italië maakt het ondernemen als buitenlander niet ingewikkelder dan voor een Italiaan, maar wel formeler: er zijn meer stappen, meer instanties en meer papier dan in Nederland. Wie het systeem eenmaal doorheeft, merkt dat het vooral secuur is, niet onmogelijk.
In het kort: je vraagt een partita IVA aan, kiest een rechtsvorm die past bij je risico en omvang, regelt een verplicht PEC-adres en elektronische facturatie, en vindt al vroeg een commercialista die je door de rest loodst. Hieronder de stappen op volgorde.
De partita IVA: je startpunt
Alles begint met de partita IVA, het Italiaanse btw- en ondernemersnummer. Zonder dit nummer mag je geen facturen sturen en geen zaken doen als ondernemer. Je vraagt het aan bij de Agenzia delle Entrate, meestal via je commercialista, en daarbij geef je meteen aan onder welke codice ATECO je gaat werken. Dit is de Italiaanse activiteitencode die bepaalt onder welk belasting- en premieregime je valt, en soms ook of je specifieke vergunningen nodig hebt. Kies deze code zorgvuldig: wijzigen kan, maar kost tijd en overleg.
Welke rechtsvorm past bij jou?
De meest gekozen vormen voor een Nederlandse starter zijn:
- Ditta individuale: de eenmanszaak. Snel op te richten, weinig formaliteiten, maar met volledige persoonlijke aansprakelijkheid. De meeste zzp'ers en kleine ondernemers beginnen zo.
- SRL (Società a Responsabilità Limitata): de Italiaanse bv, met beperkte aansprakelijkheid tot het gestorte kapitaal. Oprichting gaat via een notaio en vraagt meer administratie, maar geeft meer vertrouwen bij grotere opdrachtgevers en leveranciers.
- SRLS (SRL Semplificata): een vereenvoudigde, goedkopere variant van de SRL, bedoeld voor kleinere starters die toch beperkte aansprakelijkheid willen zonder de volledige SRL-drempel.
Wie klein en solo begint, kiest vaak voor de ditta individuale in combinatie met het regime forfettario, een vereenvoudigd belastingregime voor kleine ondernemers. In dit regime bereken je je belastbare winst met een vast forfaitair percentage van je omzet in plaats van met je werkelijke kosten, en gelden lichtere administratieve verplichtingen dan in het gewone regime. Het regime forfettario kent een omzetgrens waarboven je automatisch terugvalt naar het normale stelsel; die grens wordt door de overheid vastgesteld en kan wijzigen, dus laat je commercialista berekenen of en hoe lang het voor jou voordelig blijft.
Sociale premies: INPS
Elke zelfstandige in Italië betaalt premies aan het INPS, het Italiaanse sociale zekerheidsfonds. Voor de meeste vrije beroepen zonder eigen beroepsfonds geldt de gestione separata, een apart premietraject binnen het INPS. Ambachtslieden en handelaren, van loodgieter tot winkelier, vallen onder de fondsen voor artigiani en commercianti, met een eigen premiestructuur en vaak een minimumbijdrage die los staat van je werkelijke omzet. Welk fonds voor jou geldt, hangt samen met je codice ATECO en je rechtsvorm, en dit is precies het soort keuze waar een commercialista je voor behoedt voor een verkeerde inschrijving.
De commercialista: onmisbaar, geen luxe
Een commercialista is de Italiaanse combinatie van boekhouder, fiscalist en administratief loods, en zeker als buitenlander begin je in de praktijk niet zonder. Hij regelt de aanvraag van je partita IVA, adviseert over de rechtsvorm en het regime forfettario, doet je periodieke aangiftes en houdt de voortdurend wijzigende regelgeving rond facturatie en btw voor je bij. De kosten verschillen per regio en per hoeveelheid werk, dus vraag vooraf een indicatie en wat daar precies bij inbegrepen is.
Camera di Commercio en SCIA
De meeste ondernemingsvormen schrijf je in bij de Camera di Commercio, de Italiaanse Kamer van Koophandel, die je bedrijf een eigen nummer geeft en openbaar registreert. Voor veel commerciële en horeca-achtige activiteiten is daarnaast een SCIA nodig bij de gemeente, de Segnalazione Certificata di Inizio Attività, een gecertificeerde melding van start van je activiteit waarmee je in de praktijk al mag beginnen zodra de melding is ingediend, mits je aan de voorwaarden voldoet. Voor een agriturismo, restaurant of winkel is de SCIA vaak net zo bepalend voor je startdatum als de inschrijving bij de Camera di Commercio zelf.
PEC en fatturazione elettronica: verplicht digitaal
Elk Italiaans bedrijf heeft een PEC-adres nodig, Posta Elettronica Certificata, een juridisch geldige, gecertificeerde vorm van e-mail waarmee formele communicatie met de overheid en andere bedrijven verloopt. Daarnaast is fatturazione elettronica verplicht: facturen worden niet als los document verstuurd, maar via het overheidssysteem Sistema di Interscambio digitaal uitgewisseld en gearchiveerd. Je commercialista of een gespecialiseerd facturatieprogramma regelt dit doorgaans voor je, maar het is goed om te weten dat een factuur op papier of als losse pdf in Italië fiscaal niet volstaat.
Gereglementeerde beroepen en de albi
Voor een aantal beroepen, van architect en advocaat tot notaio en bepaalde technische functies, moet je ingeschreven staan in een albo, een beroepsregister van de betreffende ordine professionale. Een Nederlands diploma kan onder voorwaarden worden erkend, maar dat traject kost tijd en loopt via de betreffende beroepsorganisatie, niet via de Camera di Commercio. Ga je zo'n beroep uitoefenen, begin die erkenningsprocedure ruim voordat je klanten wilt bedienen.
Betaalgedrag en bureaucratie: reken erop
Italiaanse bureaucratie heeft een reputatie, en die is niet helemaal onterecht: procedures duren vaak langer dan aangekondigd, en dezelfde vraag kan bij twee loketten een ander antwoord krijgen. Ook het betaalgedrag van Italiaanse opdrachtgevers en overheidsinstanties staat bekend als trager dan in Nederland. Wie hiermee rekening houdt in zijn planning en liquiditeit, en niet ervan uitgaat dat een factuur binnen de gebruikelijke Nederlandse termijn wordt voldaan, voorkomt de meeste teleurstellingen.
Waar Nederlanders in Italië ondernemen
De meest voorkomende sectoren onder Nederlandse ondernemers in Italië liggen dicht bij het landschap en de leefstijl: toerisme en verhuur van vakantiewoningen, een agriturismo op een omgebouwde boerderij, wijnbouw en wijnverkoop, olijfolieproductie en de handel daarin, en vastgoedbemiddeling voor andere Nederlanders die een huis zoeken. Deze sectoren delen een voordeel: ze bouwen voort op wat Nederlanders in Italië al zoeken, en de klantenkring is deels al aanwezig voordat je begint.
Waar vind je hulp in het Nederlands?
Voor de keuze van rechtsvorm, contracten met leveranciers en klanten, en de erkenning van een gereglementeerd beroep vind je Nederlandstalige advocaten en juristen in Italië. Een breder overzicht van Nederlandstalige dienstverlening, inclusief commercialisti die met Nederlandse klanten werken, staat op de landenpagina Italië. Wie het keurmerk draagt, is door ons gecontroleerd volgens de keurmerkstandaard. Overweeg je ook een huis te kopen als basis voor je onderneming, bijvoorbeeld voor een agriturismo, lees dan eerst ons artikel over huis kopen in Italië, en voor de fiscale kant van residentie ons artikel over wonen, belasting en residentie. Andere Nederlandse ondernemers in Italië vind je via de verenigingengids.
Veelgestelde vragen
Wat is een partita IVA en heb ik die altijd nodig?
De partita IVA is het Italiaanse btw- en ondernemersnummer, en zonder dit nummer mag je in Italië niet als ondernemer factureren. Je vraagt het aan bij de Agenzia delle Entrate, meestal via een commercialista, samen met de codice ATECO die je activiteit beschrijft.
Wat is het regime forfettario?
Het regime forfettario is een vereenvoudigd belastingregime voor kleine ondernemers, waarbij je winst forfaitair wordt berekend over je omzet in plaats van met je werkelijke kosten, met lichtere administratieve verplichtingen. Het regime kent een omzetgrens die door de overheid wordt vastgesteld; laat een commercialista nagaan of het voor jouw situatie geschikt is.
Moet ik een ditta individuale of een SRL oprichten?
Een ditta individuale is snel geregeld maar geeft volledige persoonlijke aansprakelijkheid, en past bij een kleine, solo start. Een SRL kost meer aan oprichting en administratie via een notaio, maar beperkt je aansprakelijkheid en oogt vertrouwder bij grotere opdrachtgevers. De SRLS is een goedkopere tussenvorm voor kleinere starters.
Wat is een PEC-adres en waarom heb ik dat nodig?
Een PEC-adres, Posta Elettronica Certificata, is een juridisch geldige vorm van gecertificeerde e-mail waarmee je formeel communiceert met de Italiaanse overheid en andere bedrijven. Elk Italiaans bedrijf is verplicht er een te hebben, en veel officiële meldingen, waaronder soms de SCIA, verlopen erlangs.
Kan ik als Nederlander een gereglementeerd beroep uitoefenen in Italië?
Ja, maar je moet ingeschreven staan in het betreffende beroepsregister, de albo, van de ordine professionale. Een Nederlands diploma kan onder voorwaarden worden erkend, maar dat traject loopt via de beroepsorganisatie zelf en kost tijd, dus start het ruim voordat je klanten wilt bedienen.
Meer over ondernemen in het buitenland
Alle artikelenOndernemen in het buitenland
Seizoenswerk in Oostenrijk: winter en zomer
Van bediening tot skischool: een seizoen in Tirol, Salzburg, Vorarlberg of Karinthië werken vraagt om dezelfde administratie als emigreren, alleen in het kort. Dit is wat je regelt.
4 september 2026
Ondernemen in het buitenland
Werken in Italië in loondienst: het Italiaanse arbeidscontract
Van de CCNL tot de tredicesima en de TFR: het Italiaanse arbeidscontract kent een eigen logica die je maandelijkse loonstrook, je vakantiedagen en je ontslagbescherming bepaalt.
4 september 2026
Ondernemen in het buitenland
Werken in loondienst in Duitsland: het Duitse arbeidscontract
Wie in Duitsland woont en er in loondienst werkt, krijgt te maken met een langere proeftijd, een belastingklasse die je nettoloon bepaalt en een cao die vaak meer regelt dan de wet. Dit is wat een Duits arbeidscontract anders maakt.
4 september 2026